Pociąg Intercity Charleroi – Maastricht

Intercity to szeroka klasyfikacja dla ekspresowych usług kolejowych, które łączą miasta na dłuższych dystansach niż pociągi podmiejskie lub regionalne, często z ograniczoną liczbą przystanków i komfortowymi wagonami do podróży na długich trasach. Termin "InterCity" powstał w British Rail w 1966 roku dla jego zelektryfikowanych usług na linii West Coast Main Line. Dziś "Intercity" lub "IC" to nazwa marki używana przez różnych operatorów kolejowych w Europie i innych częściach świata, w tym PKP Intercity w Polsce, Trenitalia we Włoszech oraz usługi w krajach takich jak Szwecja i Ukraina. Te pociągi zazwyczaj oferują zarówno miejsca w klasie standardowej, jak i pierwszej, z udogodnieniami takimi jak gniazdka elektryczne i miejsce na bagaż. Chociaż niektóre usługi Intercity są nowoczesne i szybkie, inne mogą korzystać ze starszego taboru, z prędkościami zazwyczaj do 160 km/h (100 mph).

SNCB to krajowy przewoźnik kolejowy Belgii i główny operator pociągów w kraju, oferujący bilety pierwszej i drugiej klasy. Obsługuje różnorodne usługi, w tym pociągi Intercity dla najszybszych krajowych połączeń, pociągi Interregio z większą liczbą lokalnych przystanków oraz opcje międzynarodowe, takie jak EuroCity, Thalys i ICE International. Pociągi Thalys łączą Belgię z Francją, Niemcami i Holandią z dużą prędkością, podczas gdy EuroCity i ICE International łączą Belgię z Niemcami i innymi europejskimi destynacjami. Udogodnienia na pokładzie zazwyczaj obejmują wygodne siedzenia, bezpłatne Wi-Fi i gniazdka elektryczne. Popularne trasy to Bruksela do Antwerpii, Bruksela do Brugii, Bruksela do Gandawy i Bruksela do Liège.